Οι καθημερινές ειδήσεις από την Αργολίδα, την Πελοπόννησο, την Ελλάδα και την Ευρώπη. Πιστοποιημένο μέλος του Μητρώου Επιχειρήσεων Ηλεκτρονικών Μέσων Ενημέρωσης.
Γράφει ο Δημήτρης Σαλαπάτας Δικηγόρος; Δ.Σ.Ν. πολιτευτής Νομού Αργολίδας με την "ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ" Υπάρχουν στιγμές που οι λέξεις δεν φτάνουν για να περιγράψουν τον πόνο. Υπάρχουν τραγωδίες που δεν χωρούν σε δημοσιογραφικά σχόλια ή σε «χλευαστικά» σχόλια της στιγμής. Και υπάρχει ένας πατέρας, ο Πάνος Ρούτσι, που έχασε το παιδί του με τρόπο άδικο, βίαιο και ακατανόητο, και στέκεται τώρα σε μια απεργία πείνας, ζητώντας αυτό που κάθε κοινωνία οφείλει: δικαιοσύνη. Κι όμως, κάποιοι θεώρησαν σκόπιμο να τον χαρακτηρίσουν με απαξιωτικούς, χλευαστικούς όρους, να μειώσουν την κραυγή ενός ανθρώπου που πονάει πιο βαθιά από ό,τι μπορούν να φανταστούν. Η απεργία πείνας δεν είναι «τσαντίρι». Είναι φωνή αγωνίας, κραυγή για το αληθινό, το δίκαιο, το αμετάκλητο. Είναι ο τρόπος ενός πατέρα να πει στην κοινωνία και στην εξουσία: «Δεν θα σωπάσω μέχρι να βρω απαντήσεις». Το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη είναι σύμβολο θυσίας, τιμής και μνήμης. Όχι ένας χώρος για φτηνούς χαρακτηρισμούς ή για την επιβολή δημοσιογραφικής αυθαιρεσίας. Η παρουσία ενός πολίτη εκεί που ζητά δικαιοσύνη δεν το ευτελίζει — αντίθετα, το φορτίζει με νόημα, με αλήθεια, με ουσία. Κάθε γονιός που χάνει το παιδί του σε συνθήκες τραγωδίας μετατρέπει κάθε χώρο σε τόπο διεκδίκησης, κάθε μνημείο σε σημείο αντίστασης απέναντι στην αδικία. Η δημοσιογραφία δεν είναι εργαλείο χλευασμού ή υποτίμησης του πόνου. Είναι καθήκον, ευθύνη, και πάνω από όλα ενσυναίσθηση. Όποιος χρησιμοποιεί λέξεις τύπου «τσαντιροκατάσταση» δείχνει όχι μόνο έλλειψη σεβασμού προς τον άνθρωπο, αλλά και πλήρη αδυναμία κατανόησης της κοινωνίας που διψά για δικαιοσύνη. Δείχνει την αδυναμία να συνειδητοποιήσει ότι πίσω από κάθε αγωνία υπάρχει αίμα, δάκρυα, και η ανθρώπινη ψυχή σε ολόκληρη την τραγικότητά της. Ο Πάνος Ρούτσι δεν είναι σκηνή για φτηνή «ειδησιογραφία». Είναι μια υπενθύμιση ότι η αλήθεια δεν εξευτελίζεται, η δικαιοσύνη δεν αναβάλλεται, και η κοινωνία δεν θα σταματήσει να απαιτεί απαντήσεις. Όσο κι αν κάποιοι προσπαθούν να τη μειώσουν με χλευαστικά σχόλια, η κραυγή του θα μείνει ακούραστη, δυνατή και αληθινή — γιατί πίσω από αυτήν υπάρχει κάτι που δεν μπορεί να αγνοηθεί: ο ανείπωτος πόνος ενός πατέρα και η αγωνία ενός λαού που ζητά δικαιοσύνη.